( 1 ) مجلس هشتاد و هشتم در بيان توبه ( 2 ) خداوند متعال در آيهء 36 سورهء دوم ( بقره ) فرموده است « پس فرا گرفت آدم از پروردگارش چند كلمه‌يى را و خداى توبه‌اش را پذيرفت . همانا كه او توبه پذيرندهء مهربان است . » ( 3 ) و در آيهء 130 سورهء سوم ( آل عمران ) فرموده است « و آنان كه چون كار ناشايسته كردند يا بر خويشتن ستم روا داشتند ، خدا را ياد كردند و بر گناهان خويش آمرزش خواهى مىكنند . و چه كسى جز خداوند گناهان را مىآمرزد ؟ و اصرار نكردند بر آنچه مىكنند و آنان مىدانند . » ( 4 ) و در آيهء 22 و 23 سورهء چهارم ( نساء ) فرموده است « جز اين نيست كه پذيرش توبه بر خداوند در مورد كسانى است كه به نادانى كار بد را انجام داده و سپس به زودى توبه مىكنند و آنانند كه خداوند توبهء آنان را مىپذيرد و خداى داناى درست كردار است و براى آنان كه بدىها را انجام مىدهند و چون يكى از ايشان را مرگ فرا مىرسد ، مىگويد هم اكنون توبه كردم و براى كسانى كه در حال كفر مىميرند ، توبه‌يى نيست . براى آنان عذابى دردناك فراهم ساخته‌ايم . » ( 5 ) و در آيهء 44 سورهء پنجم ( مائده ) در بارهء دزد مىفرمايد « و هر كس پس از ستم خود ، توبه كند و نكوكار شود ، همانا خداوند توبه‌اش را مىپذيرد . » ( 6 ) و در آيهء 40 سورهء هشتم ( انفال ) فرموده است « به آنان كه كافر شدند ، بگو اگر باز ايستند ، گذشتهء ايشان آمرزيده مىشود و اگر برگردند ، پس به حقيقت گذشته است روش پيشينيان . » ( 7 ) و در آيهء 3 سورهء يازدهم ( هود ) فرموده است « و اينكه نخست از خداى خود آمرزش خواهى و سپس به سوى او باز گرديد تا برخوردار كند شما را برخوردارييى پسنديده تا مدتى كه نام برده شده است و مىدهد هر صاحب فضيلتى را جزاى فضيلت او را . » ( 8 ) و در آيهء 61 سورهء نوزدهم ( مريم ) فرموده است « پس از پى ايشان بازماندگان بازماندند كه نماز را تباه و خواهشهاى نفس را پيروى كردند . پس زود باشد كه ببينيد شر را مگر كسى كه توبه كرد و بگرويد و كار شايسته انجام داد . » ( 9 ) و ضمن آيهء 32 سورهء بيست و چهارم ( نور ) چنين فرموده است « و اى گروندگان !